Medijske generacije u Srbiji

Apstrakt

U radu je istraživana mogućnost koncipiranja medijskih generacija u Srbiji. Glavno istraživačko pitanje od kojeg se krenulo je oko kojih medija (kao tehnologije i sadržaja)i iskustava povezanih sa njima se formirala generacijska pripadnost pripadnika tri generacije u Srbiji i kako se ona reflektuje u njihovom korišćenju medija u savremenom digitalnom okruženju? Uzorak su činili pripadnici tri generacije, svi su korisnici interneta i rođeni pre njegovog komercijalnog uvođenja u Srbiji: Posleratna generacija/Generacija P (1946-1964), Generacija X (1965-1980) i Milenijumci/Generacija M (1981-1995). Polazeći od modela koji je definisao Goran Bolin, najpre je opisan „objektivni medijski ambijent“ koji opisuje razvoj medija i prelomni događaji tokom perioda odrastanja definisanih generacija. Zatim su fokus grupnim istraživanjem identifikovana medijska iskustva iz formativnog perioda života pripadnika generacija, ključna za razvoj osećanja generacijske pripadnosti i specifičnih korisničkih obrazaca, kao i način na koji se oni danas manifestuju u digitalnom okruženju. Analizom je utvrđen značaj dva formativna perioda života. Kada je reč o medijima, pokazano je da pre možemo govoriti o generacijskim jedinicama koje manifestuju svoje specifičnosti unutar svake od definisanih generacija. Takođe, pokazano je i da medijske generacije možemo razlikovati prema korisničkim navikama, načinu na koji vide ulogu medija u društvu, očekivanjima koje imaju od medija i sopstvenom mestu kao korisnicima istih. Tako najstarija, „generacija tradicionalnih medija“ medije primarno vidi kao sadržaj. Za srednju, „miks-medijsku generaciju“ mediji su najpre tehnologija koja pruža različite mogućnosti. Dok su najmlađoj i prvoj „umreženoj generaciji“ mediji prostor u kome su stalno povezani sa drugima dok se istovremeno informišu, zabavljaju i uče/rade.